😌The340 #TheFinalOfAugust…TheFinalWithYou🤍
แนะนำให้อ่านก่อนดูเลยนะครับ
ผมไม่ได้เขียนมานานแล้วเนาะคนดู
ผมนั่งคิดอยู่พักนึง ว่าจะเขียนดีไหม
จะเขียนให้คนดูเสียเวลาอ่านไปทำไม?
ในเมื่อข้างในก็เข้าใจได้อยู่แล้ว
ผมเกือบอัพคลิปนี้ลง
โดยที่ตัดตัวหนังสือ ที่ทุกคนกำลังอ่านนี้ทิ้งทั้งหมด
แต่มันก็มีบางอย่าง ที่ทำให้ผมต้องกลับมาเขียน…
ผมหวังว่าสิ่งที่ผมเขียนต่อไปนี้
จะช่วยทำให้คนดูเข้าใจความรู้สึก
ที่ผมมีให้กับคนๆนึง มากยิ่งขึ้น
และตัวผมคนนี้ จะแน่ใจได้ว่า
เมื่อวันเวลาผ่านไป
ผมจะไม่ลืมทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ในวันที่ผม ยังพอจำได้
ในวันที่ผม ยังพอนึกถึงได้อย่างละเอียด
มีใครเคยเกลียดแรกพบไหม?
แบบว่าทุกครั้งที่ไปยิม มันจะมีอยู่คนนึง
แม่ง แย่งเครื่องเราตลอด
แบบว่าเครื่องอื่นก็มี ไม่ไปว้ะ
ผมลงเครื่อง พักกินน้ำแป๊บเดียว
หันมาอีกที เสียบเครื่องกูแล้ว😂
นั่นแหละครับวันแรกที่ได้รู้จักกัน🥲
ลู่วิ่งมีเป็น 10 ไม่ไป ทำไมต้องเป็นเครื่องช้าน🧐
ก็เข้าใจได้อยู่ เพราะทั้งยิมจะมีอยู่2เครื่อง
ที่ฟังชั่นครบกว่าลู่อื่น
ใช่ครับคนดู ช่วงนี้ผมลดนน.อยู่
หลังจากกินเบียร์ฉ่ำมาอย่างยาวนาน😂
ผมเองจะคาดิโอเป็นหลักครับคนดู
ไม่ค่อยเน้นเวทกะเค้าเท่าไหร่หรอก
ทุกครั้งที่นางไปเล่นโซนอื่น
ผมนี่ ดีจ๋ายยย ดีจายยยยย
ดีใจได้แปปเดียวเท่านั้นแหละ…แหะ! มันมาอีกละ
นางวิ่งเป็นหลักเช่นกัน😅
หลายต่อหลายครั้ง ที่โชคดีเป็นของผม
ผมไม่โดนแย่งลู่ประจำ
แต่ก็จะมีคนๆนึง มาวิ่งขนาบข้าง
แล้วก็ถามโน่นถามนี่ ปุ่มนี่กดยังไง ใช้ยังไง
ไม่เว้นแม้แต่ฟังเพลงอะไรอยู่😔
คนดูเข้าใจอารมณ์คนวิ่งเพลินๆ ฟังเพลงกำลังเพลินๆ
แล้วต้องถอดหูฟัง เพื่อตอบคำถามใครสักคนไหม
มั่นน่าเบื่อแค่ไหน ใครไม่โดน ไม่รู้หรอก
ทุกวัน ทุกวัน และทุกวัน
โอเค ในเมื่อต่อต้านไม่ได้ ก็เข้าร่วม😂
ฉันจะเป็นเพื่อนให้แกเอง!
…วันเวลาผ่านไป
ทั้งผม และ เค้า เราต่างมาที่นี่ ด้วยตัวคนเดียว
ไม่ได้มากับเพื่อน ไม่ได้มีคนรู้จัก
จากที่ผมใส่หูฟัง2ข้าง
ผมก็ลดลงเหลือข้างเดียว…ข้างที่เขาอยู่
บางครั้ง ผมไม่สนลู่วิ่งตัวเทพ ตัวแพงด้วยซ้ำ
เค้าได้เครื่องไหน ผมคนนี้จะไปวิ่งเครื่องข้างๆ
วันไหนที่เค้ามาช้า
ตาผมนี่อยู่ที่หน้าเคาท์เตอร์โน่นนนน…เมื่อไหร่จะมา
วันไหนเค้าไม่มา ทำไมวันนั้น วิ่งได้ไม่สนุกเลย…
สับสนตัวเองอยู่พักนึง
ทั้งที่ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษเลยนะคนดู
ผมมันคนใจหิน
ไม่ค่อยเอาความรู้สึกลงไปเล่นกับใครอยู่แล้ว
แค่ตอนไม่มีเค้าอยู่ ทำไม มันเหมือนเราตัวคนเดียวเลย…
ลู่วิ่งคือเซฟโซนของผมเสมอ
หลายต่อหลายครั้ง ที่เค้าลากผมไปเล่นเวท
ซึ่งผมเกลียดมากกกกกกก
ผมไม่ได้อยากมีกล้าม
ผมมาที่นี่ เพราะผมบวมเบียร์😂
อีก2ยก ฮึบดิ! หลังตรง ห้ามงอข้อ
กับดัมเบลบ้าๆที่ตกพื้น พร้อมกับเสียงหัวเราะของนาง
อายสิครับ อายคนในยิม😂
ขี้แกล้ง เล่นแรง กวนตีน มีนั่นหมด
เดี๊ยวคนดูคงได้เห็นเอง😂
ใช่ครับ เราอายุไล่เลี่ยกัน มันเลยสนิทกันไว
เราสนิทกันมากพอ ที่ผมจะชิมเวย์ถั่วเหลือง
ที่เค้าปั่นผสมโน่นนั่นนี่ กับสูตรแปลกๆบ้าบอ
ละให้ผมชิมเป็นหนูทดลอง โดยไม่อ้วก (นางบังคับ)😂
และมากพอที่ผมจะบอกให้เค้ารู้
ว่าผม “เป็นอย่างที่ทุกคน ในที่นี้ รู้จักผมดี”
บางครั้งผมก็อัพรูปเค้าลงไอจี
จนเพื่อนแซวว่าFใหม่หรอ
นั่นแหละครับคนดู
นั่นคือเหตุผลที่น้อง339 แซวผม😂
ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะครับ
ตัวหนังสือจะเขียนยังไงก็เขียนได้ครับคนดู
จะเขียนให้เลิศเลอเพอร์เฟค
จะเขียนเข้าข้างตัวเองแค่ไหนก็ได้
ผมคนนึงแหละ ที่เลือกที่จะไม่ทำ
และผมคิดว่าตัวหนังสือที่ผมเขียนมาทั้งหมดนี้
เทียบอะไรไม่ได้เลยกับความรู้สึกข้างใน
ความรู้สึกที่ผมมีต่อใครสักคน
ตลอดระยะเวลาเกือบ1เดือน
ผมคิดว่า
ถ่ายทอดมันออกมา
…ได้เต็มที่ที่สุดแล้วครับ…
…ต่อจากนี้ไปยิมคงไม่เหงาแล้วเนาะ😌
🙏🏻ขอบคุณทุกกำลังใจที่ซัพพอร์ตกันมาถึงทุกวันนี้ครับ🤍
ขอบคุณ AlanoGrafอีกครั้ง สำหรับการให้ยืมแท็กนะครับ